Rehabilitacja sportowa
Rehabilitacja i urazy sportowców oraz ich leczenie

Posts Tagged ‘wózki dziecięce’

Mięśnie w katalepsji.

Posted in Uncategorized  by admin
February 25th, 2018

Twierdzenie niektórych autorów, jakoby mięśnie w katalepsji woskowatej posiadały tego rodzaju właściwość, że zanikają prawidłowe oscylacje, tak iż nie ma zmęczenia, nie jest ścisłe. Oscylacje są zachowane, a uniesiona kończyna, prędzej czy później powoli opada. Czasem widać, że chory po pewnym czasie na nowo ją podnosi. Badania elektromiograficzne wykazały obecność w katalepsji sztywnej z negatywizmem czynnym takich samych prądów czynnościowych jak przy skurczach dowolnych, lecz odmiennych niż w przykurczach pochodzenia pozapiramidowego, Można też elektromiograficznie odróżnić przykurcz histeryczny od negatywizmu kataleptycznego. W tym ostatnim, jeżeli np. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘wózki dziecięce’

Mięśnie w katalepsji.

Posted in Uncategorized  by admin
February 25th, 2018

Opalski opisał zespół, który zaliczył do nerwic wegetatywnych, polegający na: a) objawach sympatykotonil (napady bicia serca, tętnienia w jamie brzusznej, czasem chwilowy wzrost ciśnienia krwi, ściskanie w żołądku aż do niemożności przyjmowania pokarmów), b) objawach raczej przywspółczulnych (napadowe wydzielanie nadmiernej ilości moczu z częstym parciem), t) napadowych zaburzeniach akomodacji, występujących i mijających ostro, u) rytmicznych migotaniach w polu widzenia i mroczkach, v) zaburzeniach błędnikowych w postaci zawrotów głowy, w) napadach osłabień, prowadzących do krótkotrwałego bezwładu, x) napadach gwałtownego lęku z uczuciem zbliżającej się śmierci lub grożącej utraty przytomności. Przebieg choroby ma raczej cechy organiczne, choroba zaczyna się nagle po gorączce, trwa długo, mija stopniowo, sugestia nie odgrywa w leczeniu tych przypadków najmniejszej roli, brak dziennych wahań stanu, cechujących wiele prawdziwych postaci nerwic, brak cech kapryśności nerwicowej, tak, że jest możliwość wybiórczej lokalizacji procesu, który może jest zapaleniem mózgu (encephalitis) lub uszkodzeniem o innym charakterze (encephalosis). Zespół opisany przez Opalskiego jest więc tylko podobny do nerwicy. O roli czynnika reaktywnego nie ma tutaj nawet mowy. Z tego wniosek, że sprawę podłoża histopatologicznego nerwic musimy pozostawić przyszłym badaniom. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘wózki dziecięce’

Mięśnie w katalepsji.

Posted in Uncategorized  by admin
February 25th, 2018

Niektórzy, np. Joyeux (1958) usiłują wyosobnić jako odrębną jednostkę nozologiczną zespół neuropsychiatryczny na podłożu spazmofilii. Oprócz klasycznych objawów potęgujących się przy hiperwentylacji (objaw Chwostka, ręka położnika, pyszczek lina, wygórowanie odruchów itd.) do zespołu tego zalicza się mnóstwo objawów powszechnie uchodzących za nerwicowe, jak: lęk, przygnębienie, niewiara we własne siły, nadpobudliwość, drażliwość, uczucie znużenia, dolegliwości “cenestopatyczne” wszelkich odmian, bezsenność lub rzadziej właśnie – senność za dnia, brak apetytu z chudnięciem, nudności i wymioty, aerofagia, zaparcie stolca lub skłonność do biegunek, zaburzenia miesiączkowania i oziębłość płciowa u kobiet (z których w 90%mają się rekrutować spazrnofile), kruchość paznokci, tachykardia itd. O częstości tego zespołu może świadczyć fakt, że Joyeux oparł swe wnioski na 500 przypadkach, wśród których zresztą było 50 psychotyków. Z badań tych wypływa zalecenie, aby przypadki nerwic poddawać dokładnym badaniom klinicznym, nie poprzestającym tylko na opisie zewnętrznych objawów. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘wózki dziecięce’

Mięśnie w katalepsji.

Posted in Uncategorized  by admin
February 25th, 2018

PODZIAŁ KLINICZNY GRUŹLICY PŁUC. Ogromna rozmaitość zmian anatomicznych i obrazów klinicznych w gruźlicy płuc oraz różnorodność jej przebiegu i zejść nasuwała już dawno potrzebę jej usystematyzowania i uszeregowania dla celów praktycznych.W pewne zespoły typowe. Samo bowiem określenie “gruźlica płuc” jako zbyt ogólnikowe nie daje należytego pojęcia ani o obecnych zmianach w płucach, ani o dalszym losie chorego. Podjęte z różnych stron próby podziału gruźlicy płuc oparto na rożnych przesłankach. Już wielka liczba podanych dotychczas klasyfikacji świadczy dosadnie, że żadna z nich nie zadowala klinicysty. Nie jest wobec tego celowe podawać tutaj wszystkich ogłoszonych już klasyfikacji klinicznych gruźlicy płuc.  Długo posługiwano się klasyfikacją Turban-Gerhardta, przyjętą w r. 1908 przez Międzynarodowy Związek walki z gruźlicą. Podstawą tej klasyfikacji uwzględniającej tylko przewlekłą gruźlicę płuc jest rozległości zmian chorobowych w płucach. Odróżnia ona w gruźlicy płuc 3 okresy. Do pierwszego okresu zalicza się przypadki przewlekłej gruźlicy płuc, w których zmiany są nieznaczne i nie sięgają niżej drugiego żebra przy gruźlicy jednego płuca a nie przekraczają obojczyka i grzebienia łopatki w gruźlicy obu płuc. Do drugiego okresu należą te przypadki, w których zmiany są także nieznaczne, lecz zajmują większy obszar niż w pierwszym okresie, nie przekraczając jeszcze całego płata. Do tego okresu zalicza się także przypadki gruźlicy płuc ze zmianami ciężkimi, zajmującymi najwyżej połowę płata. Okres trzeci obejmuje przypadki rozleglejsze niż w drugim okresie oraz przypadki ze znacznymi jamami w płucach. Przez miano: “zmiany nieznaczne” rozumie się w klasyfikacji Turban-Gerhardta ogniska rozrzucone, objawiające się lekkim przytłumieniem odgłosu opukowego, szmerem oddechowym szorstkim, osłabionym pęcherzykowym, pęcherzykowo-oskrzelowym lub oskrzelowo-pęcherzykowym oraz rzężeniami drobnobańkowymi i średniobańkowymi. [patrz też: , odżywki do rzęs, Depilacja laserowa, wózki dziecięce ]

Comments Off

« Previous Entries