Rehabilitacja sportowa
Rehabilitacja i urazy sportowców oraz ich leczenie

Posts Tagged ‘rehabilitacja’

Niektórzy, np. Joyeux (1958) usiluja

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Niektórzy, np. Joyeux (1958) usiłują wyosobnić jako odrębną jednostkę nozolo- giczną zespół neuropsychiatryczny na podłożu spazmofilii. Oprócz klasycznych objawów potęgujących się przy hiperwentylacji (objaw Chwostka, ręka położnika, pyszczek lina, wygórowanie odruchów itd.) do zespołu tego zalicza się mnóstwo objawów powszechnie uchodzących za nerwicowe, jak: lęk, przygnębienie, niewiara we własne siły, nadpobudliwość, drażliwość, uczucie znużenia, dolegliwości “cenestopatyczne” wszelkich odmian, bezsenność lub rzadziej właśnie – senność za dnia, brak apetytu z chudnięciem, nudności i wymioty, aerofagia, zaparcie stolca lub skłonność do biegunek, zaburzenia miesiączkowania i oziębłość płciowa u kobiet (z których w 90%mają się rekrutować spazrnofile), kruchość paznokci, tachykar- dia itd. O częstości tego zespołu może świadczyć fakt, że Joyeux oparł swe wnioski na 500 przypadkach, wśród których zresztą było 50 psychotyków. Z badań tych wy- pływa zalecenie, aby przypadki nerwic poddawać dokładnym badaniom klinicznym, nie poprzestającym tylko na opisie zewnętrznych objawów. Zresztą nie tylko spaz- mofilia ale i mnóstwo innych chorób może doznawać wzbogacenia objawów ze strony zespołów nerwicowych. Miano “nerwica” jest od dawna dla praktyków l dla wielu klinicystów klasą, do której w zakłopotaniu rozpoznawczym zwykło się wkładać wszelkie niejasne przy- padki. Chodzi tu o sprawy polietiologiczne, bynajmniej nie czysto czynnościowe, dla których wymyśla się coraz to nowsze terminy. Utożsamienie tych nazw lub ich roz- różnienie bywa bardzo trudne. Dla przykładu warto przytoczyć zespół, który w r. 1871 opisał Da Costa pod nazwą on irritable he art. Polega on na napadowo występującej hiperwentylacji bez mechanicznych zabu- rzeń oddechowych, przy prawidłowym chemizmie krwi i prawidłowej gospodarce mineralnej. Wysiłki fizyczne powodują również u tych chorych przyspieszenie czę- stości oddechów znacznie wybitniejsze niż u zdrowych. Chorzy ci skarżą się ponadto na prekordialne uczucie opresji i duszności wśród bólów okolicy serca. W piśmien- nictwie zespół ten zdobył sobie różne nazwy: effort-syndrome, chest pain, soldiers heaTt, neurocirculatory asthenia, Atmungstetanie, Ka1diorespi1atorisch-tetanijormer Symptomenkomplex, Nerviises Atmungssyndrom, Central Neuroqenic Hyperventila- tion in Man, Da Costas syndrom e itd. [hasła pokrewne: , medycyna estetyczna, wózki dziecięce, rehabilitacja ]

Comments Off

Posts Tagged ‘rehabilitacja’

Niektórzy, np. Joyeux (1958) usiluja

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Coraz bardziej zyskuje na uznaniu pogląd, że siedzibą tych nibynerwicowych za- burzeń jest układ siateczkowy (formatio reticula1″is) odpowiedzialny za rozhamowa- nie ośrodków oddechowych rdzenia przedłużonego. Układ ten pokrywa się poję- ciowo z centrencefalicznym układem Penfielda. Pokrewnym zespołem zdaje się być triada pnia mózgowego Reichardta, na którą składają się: hiperwentylacja z często- skurczem, niepokój ruchowy i lęk. D. Muller (z Kliniki Leonharda w Berlinie, 1961) opisał przypadek zespołu neuro-hiperwentylacyjnego z równoczesną depresją bezlę- kową i “dysionią tetanoidną”, wywodząc wszystkie te elementy z zaburzeń układu siateczkowego. W tej chwili bardzo trudno wyrobić sobie ścisle rozeznanie w roz- maitych tych opisach klinicznych i ich hipotetycznych wyjaśnieniach. Przyszłe ba- dania kliniczne na pewno wniosą tu ład. Na razie badania odznaczają się wybitną dwutorowością. Jedni klinicyści szukają wyłącznie umiejscowienia ośrodkowego zaburzeń klinicznych typu nerwicowego, a więc czynnościowych i znalazłszy w tym kierunku poszlaki, starają się zaprze- czyć psychogenii stwierdzanych klinicznie zaburzeń. Drudzy zaś zajęci wyłącznie psychogenetyczną stroną badań nie doceniają składnika lokalizacyjnego. Dawny spór somatyków i psychików nie przebrzmiał. W klinice musimy stać na stanowisku jedności psychofizycznej. Reakcje psychogenne nie rozgrywają się w sferze niema- terialnego ducha, lecz mają zawsze jakieś podłoże w mózgu. Do znalezienia wspól- nego języka mogą się przyczynić badania Gamskiego. Nawiązując do pojęć w ro- dzaju diencphalopathia, diencephalosis, hypothalamopathia, hypothalamosis, autor ten przebadał czynnościowe zaburzenia podwzgórza i stwierdziwszy ich łączność z procesami korowymi, a więc i z czynnikami psychicznymi, poświęcił uwagę zespo- łom, które określił mianem cortico-hypothalamopathia (-hypothalamosis) mono- aut polysymptomatica. Za celowością wyodrębnienia zespołu korowo-podwzgórzowego przemawia współdziałanie objawów zmienionej pobudliwości ośrodków podwzgórza wobec bodźców płynących z obwodu i od strony kory mózgowej, np. wychudzenie, otyłość, nadciśnienie tętnicze, wyłysienie plackowate, nadcieplność lub niedocieplność, częstoskurcz, zaburzenia naczynioruchowe, obrzęki, zaburzenia ruchowe mięśni gład- kich narządów wewnętrznych, adynamia mięśni szkieletowych, zaburzenia odde- chowe, snu, łaknienia i pragnienia, zaburzenia wkrewne łączące się z czynnością przysadki itd. Oczywiście do zaburzeń tych może dojść na drodze psychogennej, ale i na odwrót, zaburzenia neurowegetatywne muszą się odbić na psychice chorego, zwłaszcza na jego życiu uczuciowym. [więcej w: , olejki do włosów, rehabilitacja, artykuły fryzjerskie ]

Comments Off

« Previous Entries