Rehabilitacja sportowa
Rehabilitacja i urazy sportowców oraz ich leczenie

Celowanie w antytrombinę w hemofilię A lub B z terapią RNAi czesc 4

Posted in Uncategorized  by admin
September 9th, 2018

Pięciu uczestników, którzy ukończyli część B podczas rejestracji w części C, zostało poddanych dodatkowej kontroli, a także uczestniczyło w części C (tabela S1 w dodatkowym dodatku). W Częściach B i C 18 uczestników miało hemofilię A, a 7 – hemofilię B; większość uczestników miała ciężką chorobę. Wyjściowe cechy demograficzne i kliniczne przedstawiono w Tabeli 1; bardziej szczegółowe informacje dotyczące kohorty dawek podano w tabeli S2 w dodatkowym dodatku. Populacja badana składała się z uczestników, którzy otrzymali zarówno schematy leczenia na żądanie, jak i profilaktyki, więc przed zgłoszeniem stwierdzono zróżnicowany zakres zgłaszanych rocznych wskaźników krwawienia. Wyniki farmakokinetyczne i farmakodynamiczne
Ryc. 1. Ryc. 1. Właściwości farmakokinetyczne Fitusiranu w osoczu po wstrzyknięciu podskórnym. Ukazano średni poziom fitusiranu w osoczu w czasie po pojedynczym wstrzyknięciu podskórnym, w zależności od dawki. Paski I reprezentują błędy standardowe, które zostały obliczone tylko dla kohort z co najmniej dwoma uczestnikami.
Po podaniu fitusiranu w dawkach w zakresie od 0,015 do 1,8 mg na kilogram, średnie szczytowe poziomy leku w osoczu obserwowano na ogół po 2 do 6 godzin. Poziom Fitusiranu szybko spadał w osoczu, ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji, który wahał się od 2,6 do 5,3 godziny. Poziom fitusiranu w osoczu wzrastał w sposób w przybliżeniu proporcjonalny do dawki (Figura 1). Ekspozycja na osocze była podobna po podaniu pierwszej i ostatniej dawki, co wskazywało, że nie było gromadzenia fitusiranu po wielokrotnym podawaniu. Dalsze szczegóły farmakokinetyczne znajdują się w tabeli S3 w dodatkowym dodatku.
Figura 2. Figura 2. Farmakodynamiczna charakterystyka Fitusiranu. Przedstawiono średnie poziomy antytrombiny w osoczu wśród uczestników badania, znormalizowane do poziomu aktywności w punkcie wyjściowym, po pojedynczym wstrzyknięciu fitusiranu u zdrowych ochotników (panel A) i u uczestników z hemofilią po trzy wstrzyknięcia raz w tygodniu (panel B) i po trzech wstrzyknięciach raz na miesiąc (panel C). Strzałki poniżej wykresu wskazują czas iniekcji. Paski I reprezentują błędy standardowe, które zostały obliczone tylko dla kohort z co najmniej dwoma uczestnikami.
Na poziomie wyjściowym poziomy antytrombiny były podobne u zdrowych ochotników (średnia, 102,7%, zakres od 97,8 do 109,7%) i wśród uczestników z hemofilią (średnia, 103,3%, zakres, 84,9 do 121,0%). U zdrowych ochotników jednorazowa podskórna dawka fitusiranu w dawce 0,03 mg na kilogram wywołała średnie (. SE) maksymalne obniżenie antytrombiny o 19 . 4,4% w dniu 21, z odzyskiem w kierunku wartości wyjściowych do 56 dnia (Figura 2A). Nie przeprowadzono dalszej eskalacji dawki u zdrowych ochotników, a badanie przesunięto do części B.
U uczestników, którzy otrzymywali trzy podskórne iniekcje podskórne fitusiranu, obserwowano zależne od dawki obniżenie poziomu antytrombiny od wartości wyjściowej, przy średnim maksymalnym obniżeniu wynoszącym 61 . 8% dla najwyższej dawki 0,075 mg na kilogram (Figura 2B). . Podobnie, trzy podskórne iniekcje podskórne fitusiranu doprowadziły do zależnego od dawki średniego maksymalnego obniżenia poziomu antytrombiny, w zakresie od 70 . 9% przy 0,255 mg na kilogram do 89 . 1% przy 1,8 mg na kilogram (rysunek 2C).
[przypisy: nfz wrocław przeglądarka, medycyna po dyplomie konferencje, iperyt azotowy ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: iperyt azotowy medycyna po dyplomie konferencje nfz wrocław przeglądarka